Up een Woord vörwech...
Mien Kusien Waltraud, ut Wiesens, hett uns eerste Kusienen un Vedder-treffen in Oktober 2016 för uns organiseert.

As wi binanner kwemen, gaff dat vööl ut uns Kinnertied to vertellen.
Mien Kusien Harmine meen to mi:
"Hanne, Du weetst so völ van Frööer, schkrief dat doch maal up! Wi sünd neeskierig, watt Du so beleevt hest!"

Ik doch mi do: "De kann woll prooten! Wor sull ik dor anfangen?

Och nee, dat schkuff ik eerst noch biet Sied."

Wiehnachten kreeg ik'n Breef van höör, mit 'n moi Bild van uns Grootollen hör Landhuus. Hier laag mien Kinnertied... Ik hepp mi bannig dorto freut. To glieks schkreef se ok de Fraag an mi: "Schreibst Du schon?"

Buh, de meen dat würdelk eernst! Ik de dat do, aber ok nochmohl biet Siet...

Kört dorup kreeg ik van mien Dokter de Böskupp, dat ik in Januar unnert Mest muss. Mien Gedanken weern do ganz woranners...
Van Haarten glückelt un dankboor weer ik, as disse Tied achter mi leeg.

Un wat meenen Ji, wo ik up anner Gedanken komen bün? Ik bün anfangen to schkrieben. Weer anstrengend un ik kreeg mennigmaal een heeten Kopp dorbi.
Ik weer heel in mien Kinnertied versett - so vööl Geschichten deen mi infallen...
Dat hett düchtig Spaaß maakt.

Een ganz herzlichen Dank, geit an mien Schwiegerdochter, Agnes Früchling!

See hett dit Wark in Hand nomen, so dat dit een heel mooien Book worn is.

Aal de dit Book in't Hand kriegen un lesen, wünsch ik Bliedskupp un Smüsterlagen.

Ik maach jo lieden - Jo Hanne.
                                                                                      Ostersander in´t Oktober 2017